Prvz Gllyv

Hangi ruh halindeyim hatırlamıyorum. Ulusta bir pavyon ortamında acı çekiyor gibiyim. Az sonra hesap 11 bin TL gelecek ve üç beş dolar bırakacağım masaya sanki. Çektiğim acıları bile unutmuşum. Bu acı geçmiyor ama bu acıyla yaşamaya alışıyorsun demişti insanlardan birisi. Ardından binlercesi güzel laf bu diyerek twik atmıştı. Hiçbir acı baki değildir,üflersin geçer demişti başka birisi. Tabi Bakiye yetersiz diyenler de yok değil. Alıştığımı farkettim. Korkunç. Alışmayan anlamaz amca. Ben artık    üzülmekten yoruldum. İçmekten yoruldum. Çok içip kusmaktan bile yoruldum.  Yorulmaktan yorulmak. Mücadele etmekten yorulduğumu söylemeyi unutmuşum.  Yaz kızım! Dertleşelim istersen. Gecenin bir yarısı kimseciklerin hepsi uyuduktan sonra sessiz sessiz arasam seni. Bütün dertlerini dinlesem. Benimkilerin yanına koysak senin dertlerini. Kardeş kardeş büyüseler orda. En azından bir rüya görsem. Konuk oyuncu olarak alsam seni. Çok mu şey istiyorum Sezai abi?  Güneş doğarken ...

Tutmadan devamı çekilmiş dizi gibiyim Feramuz abi.  Ben en son vazgeçmişliğin pençesinde kıvranıyordum. Kanlar içerisinde ölüm meleğini beklemenin ne kadar havalı olduğunu bilirsiniz. Ölüm için melek yaratmak da ne bileyim neresinden bakarsan bak tutarsız. Ruhu geri çağırma gibi bir pratik çözümle bu olayı daha masrafsız atlatabiliriz. Hem ne demiş düşünür “Porsiyonlarımızı biraz kısarsak, bazı melekleri işten çıkarırsak bu sıkıntılı dönemi atlatabiliriz”Örneğin içimizde sırf kıyamet günü sur üfleyeceğim diye boş boş oturup diğerleriyle aynı parayı alan melekler var. Bu melekler işten çıkarılarak Yenikapıda sergilenebilir yahut cuma günleri ney çalarak müminlere hoş anlar yaşatabilir diye düşünüyorum. Öyleyse malım!