SON MEKTUP

Tüm duygularımla yazıyorum sizlere.

Yüksek dozda can sıkıntısıyla, büyük nefretlerle, azıcık sevgi, çokça hayal kırıklığı, elimizden geldiği kadar umutla, çaresizce en önemlisi. 

Neden size yazıyorum bunu size anlatmak isterdim ama konuyu kısa tutacağım için daha sonraya bırakıyorum bunu. Tabi daha sonrası varsa eğer.  

Ben gidiyorum diyemeden ben gidiyorum artık.

Bu saatten sonra çok şey için geç kaldınız hepiniz. 

Artık sabah namazı da kılınmaz. Az sonra yatsı okunacak zira.

Bir güzeli bir çirkine vermişler hikayesini dinleyemeden gittiğime mi yanayım yoksa giderken kalın giyinmediğime mi?

Yanacağım kesinleştiği için böyle rahat konuştum ben yıllarca. Aslında rahatlıktan kasıt dayanaksız saçmalamaktan öte değildi.

Bir gün bilge bir adamla karşılaşıp dünyanın sırrı nedir diye sorarken meraklandırdı beni bazı meseleler. 

Çok şey istemedim ben. Azıcık huzur diye seslendi geçen gün birisi. Allahtan elimde kürek vardı, gidip vurdum ağzının ortasına. Yoksa hala konuşuyor olurdu.

Bir gecenin yarısı sabaha karşın. 

Soğuk bir odada sigara dumanının altında.

Bira şişelerinin arasında.

Sağdan soldan topladığım bir sürü ilaç. 

Nalburdan alınan iki metrelik bir ip.

İki paket jilet ve 8. katta bir balkon.

Pat diye bir ses geldi bir yerden. 

Kaldırım taşları kırdı bir yerleri. 

İçilen ilaçlar kana karıştıkça kafa güzelleşiyor. 

Jiletin kesiği hafiften acıtmaya yeminli gibi.

İp boğazımı sıktıkça nefes almam zorlaşsın istiyordum.

Veda sözlerimi bir kenara yazsın bütün sessizler.

Falçata Nusret kaçar beyler….

Ölüm sessizliği kaplayacak seher vaktini. 

Üzülenlerin samimiyetsizliği komik.

Kimseyi affetmeden gidiyorum. 

Bu suçluluk psikolojisi benden sana bir hatıra kalsın lan.

Astım ben kendimi, kestim bileklerimi, bir sürü ilaç içip kendimi kaldırıma attım.

Filmi çekilsin bunun.

Kitaplara konu olsun.

Dillerde dolaşıp destan olsun bu hikaye.

Kendimden vazgeçtim lan ben. 

Gerekli değerler verilsin.

Ankara ayağını denk alsın.

Haberlerde 3 dakikalık bir süre kaplayayım.

Arkamdan ağlasın tüm kalanlar. 

Benim yüzümden diyebilsin insanlık.

Boynu bükük beklesin beni öbür taraf.